De wondere wereld van de NS
29/01/11 21:49
De wondere wereld van de Nederlandse Spoorwegen - door Marian
De wereld digitaliseert in rap tempo, en natuurlijk kunnen ook voormalig staatsbedrijven dan niet achterblijven. Dus moeten we in Nederland aan de OV chipknip. Nu ga ik hier niet vertellen hoe belachelijk ik die chipknip vind, hoe onhandig het is dat je per reis snel te veel betaalt door de incomplete regelingen of hoe je de boel nog veel te makkelijk op kan lichten. De kaart is te kraken, natuurlijk. Met slim nadenken en een beetje sportief sprintjes trekken is creatief in- en uitchecken ook mogelijk. En ja, natuurlijk gaat een reis ook meer kosten: wanneer leverde een verandering bij de NS de reiziger ooit eens geld op? Stop met klagen jongens, de vernieuwing laat zich niet tegenhouden!
Zo was mijn insteek, tot voor kort. Ik haalde moederlief, toch ondertussen met recht middelbaar, over tot chipknip gebruik. Ik checkte moedig in- en uit, en baalde maar een beetje als ik het weer eens vergeten was bij het eindstation, of als ik de incheckpaal op een vreemd station weer eens nergens kon vinden, al zoekende een trein missend. Ik was vóór, ik deed mee!
Maar laatst is mijn NS-klomp definitief gebroken. Ik ben namelijk in het trotse bezit van een NS-kortingskaart. Sinds enige tijd is dit een mooi – 5 jaar doorlopend – plastic pasje geworden: jaarlijks haalt de NS geheel automatisch een flink bedrag van mijn rekening af, maar verder kan ik de komende jaren tenminste hetzelfde pasje laten zien (hoe vaak is het u in het verleden niet gebeurd dat u nog uw oude kortingskaart in uw portemonnee had zitten?). Op het pasje prijkt ook mijn chip, dus dat is helemaal makkelijk: ik heb niet zo’n losse chipknip nodig!
Echter, wat overkomt mij nu? Ik check rustig in, reis naar Den Haag met mijn moeder, en check daar na haar uit. Om verbaasd te zien dat mijn reis toch snel 40% duurder was dan die van mijn moeder. Hmmm… ik ruik onraad! Eenmaal aan de beurt bij de klantenservice (nog zo’n verkapte bezuiniging, met de invoering van de OV-chipknip en kaartjesautomaat is het op een station echt zoeken naar een deskundig persoon die je kan helpen bij vragen) blijkt dat mijn OV-chipknip niet aan mijn kortingskaart gekoppeld is. ‘Had ik dat niet gedaan dan?’ Ja, natuurlijk, die hele – belachelijk ingewikkelde – procedure op internet had ik uitgevoerd zodra ik met mijn kortingskaart eenmaal met OV chipknip mocht reizen. ‘Nee, maar had ik dat ook opnieuw gedaan toen mijn nieuwe kortingskaart inging?’ Welke nieuwe kortingskaart, deze gaat nog 3 jaar mee! Na nog een paar van deze miscommunicaties heen en weer bleek dat je ieder jaar, op het moment dat de NS geheel geruisloos een nieuw jaarbedrag van je rekening haalt voor je kortingskaart, je ook opnieuw moet koppelen op internet. Want hoewel de chip ín de kortingskaart zit, ondanks het feit dat er niets veranderd is aan de inhoud van je portemonnee, ondanks het feit dat er zelfs niets veranderd is aan je digitale bekende gegevens, vergeet de OV-chipknip ieder jaar na het overmaken van het noodzakelijke bedrag, spontaan dat hij in een kortingskaart zit…
Ik snap daar helemaal niks van, mijn hersenen kunnen er echt nog steeds niet bij. Hoe kan dit nu gebeuren? Welke idioot heeft een computersysteem bedacht dat actief dingen vergeet, zonder dat daar enige aanleiding voor is? Ik bedoel, ik kan me voorstellen dat het systeem gaat piepen als je níet je jaarbedrag voor de kortingskaart overmaakt, maar om nu te gaan piepen als dit wèl gebeurt?
Volgens de NS-klantenservice – ondertussen aan de andere kant van een betaalde telefoonlijn, omdat de baliemedewerkster er ook niet meer uit kwam – is het mijn eigen schuld: ieder jaar als de NS haar jaarlijkse rekening-leegroof actie pleegt, krijg je een mooie standaardbrief. Die vertelt voluit over de voordelen die je ook het komende jaar weer van je NS-kortingskaart gaat hebben. En – zo spreekt de servicemedewerkster beschuldigend – helemaal onderaan die brief staat duidelijk te lezen dat je nog wel even opnieuw je OV chipknip moet koppelen. Dus, zo meldt ze me, u heeft die mooie standaardbrief die we u stuurden, niet helemaal uit gelezen! Nee, inderdaad, ik moet bekennen dat ik als bijna 10 jaar lange gebruiker van de kortingskaart, ik geen interesse meer had in het lezen van de brief ‘lees hoe uw kortingskaart u het komende jaar veel geld gaat besparen!’. Het is maar een tip, maar wellicht had een titel in de lijn van ‘pas op: uw kortingskaart is vanaf nu geen OV-chipknip meer!’ passender geweest? Of, nog meer in lijn met de hele digitaliseringsgedachte achter de OV-chipknip operatie, misschien was een mailtje, SMS-je of leuke DM op twitter nog wel handiger geweest: Koppelt u nog wel weer even uw chipknip aan uw kortingskaart, beste @mariandekl? Past nog binnen de 140 tekens ook….
De wereld digitaliseert in rap tempo, en natuurlijk kunnen ook voormalig staatsbedrijven dan niet achterblijven. Dus moeten we in Nederland aan de OV chipknip. Nu ga ik hier niet vertellen hoe belachelijk ik die chipknip vind, hoe onhandig het is dat je per reis snel te veel betaalt door de incomplete regelingen of hoe je de boel nog veel te makkelijk op kan lichten. De kaart is te kraken, natuurlijk. Met slim nadenken en een beetje sportief sprintjes trekken is creatief in- en uitchecken ook mogelijk. En ja, natuurlijk gaat een reis ook meer kosten: wanneer leverde een verandering bij de NS de reiziger ooit eens geld op? Stop met klagen jongens, de vernieuwing laat zich niet tegenhouden!
Zo was mijn insteek, tot voor kort. Ik haalde moederlief, toch ondertussen met recht middelbaar, over tot chipknip gebruik. Ik checkte moedig in- en uit, en baalde maar een beetje als ik het weer eens vergeten was bij het eindstation, of als ik de incheckpaal op een vreemd station weer eens nergens kon vinden, al zoekende een trein missend. Ik was vóór, ik deed mee!
Maar laatst is mijn NS-klomp definitief gebroken. Ik ben namelijk in het trotse bezit van een NS-kortingskaart. Sinds enige tijd is dit een mooi – 5 jaar doorlopend – plastic pasje geworden: jaarlijks haalt de NS geheel automatisch een flink bedrag van mijn rekening af, maar verder kan ik de komende jaren tenminste hetzelfde pasje laten zien (hoe vaak is het u in het verleden niet gebeurd dat u nog uw oude kortingskaart in uw portemonnee had zitten?). Op het pasje prijkt ook mijn chip, dus dat is helemaal makkelijk: ik heb niet zo’n losse chipknip nodig!
Echter, wat overkomt mij nu? Ik check rustig in, reis naar Den Haag met mijn moeder, en check daar na haar uit. Om verbaasd te zien dat mijn reis toch snel 40% duurder was dan die van mijn moeder. Hmmm… ik ruik onraad! Eenmaal aan de beurt bij de klantenservice (nog zo’n verkapte bezuiniging, met de invoering van de OV-chipknip en kaartjesautomaat is het op een station echt zoeken naar een deskundig persoon die je kan helpen bij vragen) blijkt dat mijn OV-chipknip niet aan mijn kortingskaart gekoppeld is. ‘Had ik dat niet gedaan dan?’ Ja, natuurlijk, die hele – belachelijk ingewikkelde – procedure op internet had ik uitgevoerd zodra ik met mijn kortingskaart eenmaal met OV chipknip mocht reizen. ‘Nee, maar had ik dat ook opnieuw gedaan toen mijn nieuwe kortingskaart inging?’ Welke nieuwe kortingskaart, deze gaat nog 3 jaar mee! Na nog een paar van deze miscommunicaties heen en weer bleek dat je ieder jaar, op het moment dat de NS geheel geruisloos een nieuw jaarbedrag van je rekening haalt voor je kortingskaart, je ook opnieuw moet koppelen op internet. Want hoewel de chip ín de kortingskaart zit, ondanks het feit dat er niets veranderd is aan de inhoud van je portemonnee, ondanks het feit dat er zelfs niets veranderd is aan je digitale bekende gegevens, vergeet de OV-chipknip ieder jaar na het overmaken van het noodzakelijke bedrag, spontaan dat hij in een kortingskaart zit…
Ik snap daar helemaal niks van, mijn hersenen kunnen er echt nog steeds niet bij. Hoe kan dit nu gebeuren? Welke idioot heeft een computersysteem bedacht dat actief dingen vergeet, zonder dat daar enige aanleiding voor is? Ik bedoel, ik kan me voorstellen dat het systeem gaat piepen als je níet je jaarbedrag voor de kortingskaart overmaakt, maar om nu te gaan piepen als dit wèl gebeurt?
Volgens de NS-klantenservice – ondertussen aan de andere kant van een betaalde telefoonlijn, omdat de baliemedewerkster er ook niet meer uit kwam – is het mijn eigen schuld: ieder jaar als de NS haar jaarlijkse rekening-leegroof actie pleegt, krijg je een mooie standaardbrief. Die vertelt voluit over de voordelen die je ook het komende jaar weer van je NS-kortingskaart gaat hebben. En – zo spreekt de servicemedewerkster beschuldigend – helemaal onderaan die brief staat duidelijk te lezen dat je nog wel even opnieuw je OV chipknip moet koppelen. Dus, zo meldt ze me, u heeft die mooie standaardbrief die we u stuurden, niet helemaal uit gelezen! Nee, inderdaad, ik moet bekennen dat ik als bijna 10 jaar lange gebruiker van de kortingskaart, ik geen interesse meer had in het lezen van de brief ‘lees hoe uw kortingskaart u het komende jaar veel geld gaat besparen!’. Het is maar een tip, maar wellicht had een titel in de lijn van ‘pas op: uw kortingskaart is vanaf nu geen OV-chipknip meer!’ passender geweest? Of, nog meer in lijn met de hele digitaliseringsgedachte achter de OV-chipknip operatie, misschien was een mailtje, SMS-je of leuke DM op twitter nog wel handiger geweest: Koppelt u nog wel weer even uw chipknip aan uw kortingskaart, beste @mariandekl? Past nog binnen de 140 tekens ook….
0 Comments