levensverhaal

Het Benzavontuur

Het Benzavontuur - door Anna

Omdat ik toch niet aan kersemis doe, kon er wel een avontuur van af, gisterenmiddag. In de auto, naar Schiphol om familie te verwelkomen en tegelijk een meetup met mijn dochter te houden: Schiphol is onze favoriete meetup-place, van daaruit reizen we namelijk af en aan; we doen er vaak de 'heavy-weerzien'-show; de run, de omhelzing, de "mama!", de "Poeka!" Werkt altijd. Helaas mocht het gisteren niet zover komen. Lees verder...
0 Comments

Equilibrium by Ty

Equilibrium by Ty - door Anna

De Mac snort tijdens het installeren van Snow Leopard. Omdat dat een uur in beslag neemt – en laten we hopen dat het zonder problemen klaar komt – ga ik maar even verder op de schootcomputer. Hm, als ik toch op de bank zit kan ik wel even... Ik heb een bekentenis te doen: ik ben verslaafd. Nou ja, verslaafd; ik ben dol op een stom Amerikaans format-televisieprogramma. Het heet Extreme Home Makeover en ik kijk er al jaren naar.Lees verder...
0 Comments

Emotikonline

Emotikonline - door Anna

Een emoticon. Ben ik online niet meer dan een emoticon? Die vraag stel ik mijzelf. Nu, hier, online. 50 jaar geleden was ik een 0.0 kind, spelend met poppen of in de zandbak achter ons eenvoudige arbeidershuisje in Schagen, waar we uiteindelijk met zijn 9-en in woonden. Mijn vader was in het dorp hoofd van de lagere school en van hem erfde ik de liefde voor taal, voor vogels en voor perfectionisme. Ik leerde schrijven met een potlood en daarna netjes met een kroontjespen. Inktpot in het houten schooltafeltje verzonken, vloeipapier om de boel te drogen.Lees verder...
0 Comments

De start van een digitaal levensverhaal

De start van een digitaal levensverhaal - door Marian

Ik stond In de winkel met mijn nieuwe tennisracket in de hand. Ik voelde me de nieuwe Bettie Steuve, of in ieder geval bijna. Maar in ieder geval was ik duidelijk sportief, en dat was al heel wat. Tot ik ging afrekenen. Mijn pinpas blokkeerde met een onduidelijke foutmelding. In het schermpje van de winkelier verscheen discreet de melding: pas gestolen, innemen en de politie bellen. De winkelier keek mij opeens wel heel vreemd aan. Gelukkig woon ik in een klein dorpje waar iedereen elkaar kent, zodat de goede man in de lach schoot en me uitlegde dat er iets mis was. Maar stel je voor dat ik net in Rotterdam was gaan winkelen voor een tennisracket.Lees verder...
0 Comments