ontwikkeling
De wondere wereld van de NS
29/01/11 21:49
De wondere wereld van de Nederlandse Spoorwegen - door Marian
De wereld digitaliseert in rap tempo, en natuurlijk kunnen ook voormalig staatsbedrijven dan niet achterblijven. Dus moeten we in Nederland aan de OV chipknip. Nu ga ik hier niet vertellen hoe belachelijk ik die chipknip vind, hoe onhandig het is dat je per reis snel te veel betaalt door de incomplete regelingen of hoe je de boel nog veel te makkelijk op kan lichten. De kaart is te kraken, natuurlijk. Lees verder...
De wereld digitaliseert in rap tempo, en natuurlijk kunnen ook voormalig staatsbedrijven dan niet achterblijven. Dus moeten we in Nederland aan de OV chipknip. Nu ga ik hier niet vertellen hoe belachelijk ik die chipknip vind, hoe onhandig het is dat je per reis snel te veel betaalt door de incomplete regelingen of hoe je de boel nog veel te makkelijk op kan lichten. De kaart is te kraken, natuurlijk. Lees verder...
0 Comments
Natuurgeweld
10/01/10 19:17
Natuurgeweld - door Berend Vroom
De weg naar ons huis was onbestraat vanaf het dorp. Negen kilometer zandweg slingerend naar ons huis. Water was het enige nut dat daar aanwezig was. Een bronnetje 30 meter verder aan de weg. Toen de ramp van Tsjernobyl plaatsvond, hoorden wij het enkele dagen later. Een man uit het dorp die langs kwam, vroeg of onze familie nog leefde. De dichtstbijzijnde telefoon was vier kilometer verderop, een kwartier gaans. Ze namen nog op.
Ik leidde het water naar ons huis. Er kwam elektriciteit, een tv. Later ook een telefoon.
Hip of beginnende Cyborg?
19/11/09 19:39
Hip of beginnende Cyborg? - door Marian
Als gevorderde dertiger aan het begin van mijn midlifecrisis, probeer ik aan alle kanten hip te blijven. Ik zat op Hyves tot dat mainstream werd. Nu link ik via LinkedIn en Facebook met al mijn vrienden. Handig, want die sites zijn in het Engels, en al mijn vrienden wonen ergens in Nederland. We kletsen nu via berichtjes op elkaars prikbord die niet meer vol Nederlandse d en dt fouten zitten, maar gewoon in volleerd ‘Dinglish’ zijn opgesteld.
Daarnaast twitter ik natuurlijk, want de wereld zit te wachten om te horen wat ik heb gegeten vandaag. Lees verder...
Als gevorderde dertiger aan het begin van mijn midlifecrisis, probeer ik aan alle kanten hip te blijven. Ik zat op Hyves tot dat mainstream werd. Nu link ik via LinkedIn en Facebook met al mijn vrienden. Handig, want die sites zijn in het Engels, en al mijn vrienden wonen ergens in Nederland. We kletsen nu via berichtjes op elkaars prikbord die niet meer vol Nederlandse d en dt fouten zitten, maar gewoon in volleerd ‘Dinglish’ zijn opgesteld.
Daarnaast twitter ik natuurlijk, want de wereld zit te wachten om te horen wat ik heb gegeten vandaag. Lees verder...
Vooruitgang is vooruitgang?
23/10/09 21:20
Vooruitgang is vooruitgang? - door Arjan
Elke maand, elke week worden we om de oren geslagen met nieuwe producten. Producten waar we, volgens de producent, niet zonder kunnen. Poedervormig wasmiddel wordt vloeibaar wasmiddel wordt wasgel wordt poedervormig wasmiddel. Omdat het beter is.Lees verder...
Elke maand, elke week worden we om de oren geslagen met nieuwe producten. Producten waar we, volgens de producent, niet zonder kunnen. Poedervormig wasmiddel wordt vloeibaar wasmiddel wordt wasgel wordt poedervormig wasmiddel. Omdat het beter is.Lees verder...
Emotikonline
18/09/09 21:24
Emotikonline - door Anna
Een emoticon. Ben ik online niet meer dan een emoticon? Die vraag stel ik mijzelf. Nu, hier, online. 50 jaar geleden was ik een 0.0 kind, spelend met poppen of in de zandbak achter ons eenvoudige arbeidershuisje in Schagen, waar we uiteindelijk met zijn 9-en in woonden. Mijn vader was in het dorp hoofd van de lagere school en van hem erfde ik de liefde voor taal, voor vogels en voor perfectionisme. Ik leerde schrijven met een potlood en daarna netjes met een kroontjespen. Inktpot in het houten schooltafeltje verzonken, vloeipapier om de boel te drogen.Lees verder...
Een emoticon. Ben ik online niet meer dan een emoticon? Die vraag stel ik mijzelf. Nu, hier, online. 50 jaar geleden was ik een 0.0 kind, spelend met poppen of in de zandbak achter ons eenvoudige arbeidershuisje in Schagen, waar we uiteindelijk met zijn 9-en in woonden. Mijn vader was in het dorp hoofd van de lagere school en van hem erfde ik de liefde voor taal, voor vogels en voor perfectionisme. Ik leerde schrijven met een potlood en daarna netjes met een kroontjespen. Inktpot in het houten schooltafeltje verzonken, vloeipapier om de boel te drogen.Lees verder...